Św. Franciszek w Egipcie

ŚLADAMI ŚWIĘTEGO FRANCISZKA Z ASYŻU
Św. Franciszek w Egipcie
© p. Enrique Bermejo Cabrera OFM

 

   Św. Franciszek w Egipcie.

   Św. Franciszek musiał znajdować się pod murami Damietty już przed 29 sierpnia 1219 roku. Tego bowiem dnia krzyżowcy ponieśli przewidywaną wcześniej klęskę, której powodem były niesnaski i spory wśród dowodzących wojskami chrześcijańskimi, zauważone przez ówczesnych łacińskich kronikarzy. Sułtan Melek el-Kamel, zupełnie niespodziewanie, zamiast uderzyć na osłabione rycerstwo europejskie, poprosił o rozejm. Decyzja muzułmańskiego władcy spowodowana była, zgodnie z opinią muzułmańskich historyków, tym, że w jego obozie dawały się słyszeć głosy, sugerujące zmęczenie i niezadowolenie, które rychło mogły stać się przyczyną ostatecznej klęski Arabów w czasie następnej potyczki.

   Po 29 sierpnia rozpoczęto wymianę poselstw. Miały one na celu uregulowanie spraw związanych z zawarciem trwałego pokoju. Stało się to doskonałą okazją dla Franciszka. Postanowił przedostać się na stronę muzułmańską i spotkać z samym sułtanem. Franciszkowy zamysł, który może nam się dzisiaj wydać naiwny, w jego czasach pozostawał w zgodzie z ideałami wielu oświeconych zachodniego świata. Czyn Franciszka ukazuje, jak żywa była już w średniowieczu idea nawracania ludów; rozpoczynało się dzieło apostolskie od elit panujących.

   Kilka dni po rozpoczęciu wymiany poselstw Franciszek z bratem Illuminatem przeszli na stronę wroga i poprowadzeni zostali do namiotu sułtana. Chociaż biografowie franciszkańscy, zapewne chcąc uwypuklić rys heroiczności postawy Franciszka, piszą o wielkim niebezpieczeństwie, jakie zagrażać miało jego życiu w przedsięwzięciu, na które się odważył. Najprawdopodobniej jednak zachowanie się muzułmanów względem Biedaczyny dalekie było od nieżyczliwości czy wrogości. Franciszek, podobnie jak dzisiejsi franciszkanie pracujący w wielu arabskich krajach, potraktowany został, ze względu na swą łagodność i ubiór, jak typowy sufi  muzułmański, a więc jak członek ascetycznej wspólnoty, który utrzymuje się ze zbieranej jałmużny. Prawdziwy sufi  ubrany byś w surową szatę przepasaną sznurem, nie posiadał nic i nie był w niczyim posiadaniu.

o. Abraham Sobkowski OFM
Komentarze:
Dziękujemy za dodanie komentarza.
Komentarz czeka na akceptację moderatora.
Nie dodano jeszcze komentarza.

X
   30 marca
   Św. Piotr Regalato
   kapłan z I Zakonu (1390-1456)

   Urodził się w 1390 r. w Valladolid (Hiszpania). Jako młodzieniec wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych, gdzie wyróżniał się pobożnością, umartwieniem, ubóstwem oraz umiłowaniem ciszy i samotności. W 1415 r. przyjął święcenia kapłańskie. Obdarzony został przez Boga różnymi charyzmatami. Zamarł 30 III 1456 r.
   Papież Benedykt XIV dnia 29 VI 1746 r. Piotra Regalato kanonizował.
   Boże, miłośniku pokornych, Ty wybrałeś kapłana św. Piotra Regalata, najmniejszego wśród braci, aby doprowadzić go do szczytów doskonałości serafickiej i ukazać go Twojemu ludowi jako wzór; spraw, abyśmy postępowali za jego przykładem i osiągnęli chwałę wieczną. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
zamknij
Wyślij kartkę