Jerozolima - Droga Krzyżowa

ZIEMIA ŚWIĘTA - JEROZOLIMA

DROGA KRZYŻOWA

 

   DROGA KRZYŻOWA: Wyprowadzili Go, aby Go ukrzyżować (Mk 15, 20).

   Każdego piątku odprawiana jest w Jerozolimie wspólna, międzynarodowa droga krzyżowa. My odbyliśmy ją we wtorek. Poszczególnym stacjom przewodniczyli nasi świeccy pielgrzymi. Było to dla nich niewątpliwie wielkim przeżyciem, przecież kroczymy szlakiem drogi krzyżowej samego Pana Jezusa, który bynajmniej nie przypomina naszej barwnej drogi krzyżowej z Góry Św. Anny czy Kalwarii Zebrzydowskiej. Niektóre stacje przywodzą na pamięć wydarzenia historyczne, zapisane w Ewangeliach (1, 2, 5, 8, 10, 11, 12, 14) lub domniemane czy apokryficzne (3, 4, 6, 7, 9, 13). W normalnych, spokojnych czasach nie łatwo przychodzi pielgrzymowi odbyć drogę krzyżową, bo trasa prowadzi ciasnymi uliczkami, pełnymi sklepików i straganów, wciąż i na każdym kroku nagabywany przez uciążliwych handlarzy, przeszkadzający w skupieniu i modlitwie. Ale tym się nie należy zrażać. Pięknie streścił drogę krzyżową ks. Tadeusz Słocki: Kiedy po raz pierwszy wybierałem się do Ziemi Świętej, ostrzegał mnie pewien ksiądz, że najgorzej przeżyć tu drogę krzyżową. Bo oto jeden pluje na widok przechodzących pielgrzymów (pamiętajmy, że przeważna część drogi prowadzi przez hałaśliwą dzielnicę muzułmańską) drugi zajada się, trzeci handluje. A ja sobie wówczas pomyślałem: przecież tak właśnie odbyła się droga krzyżowa Jezusa. Podczas naszej drogi krzyżowej spostrzegłem jak mały chłopiec arabski przedrzeźniał nasz śpiew "Któryś za nas cierpiał rany", niemiłosiernie wykrzywiając usta. Ale my staraliśmy się odprawić drogę krzyżową w skupieniu, przechodząc spokojnie od jednej stacji do drugiej, rozważając to, co działo się na tej pierwszej drodze krzyżowej Jezusa.
   Rozpoczynamy Drogę Krzyżowa od pierwszej stacji: Pan Jezus na śmierć skazany. Zwykle czyni się to na dziedzińcu szkoły muzułmańskiej. Ale jest zamknięta więc obok, w kaplicy skazania. Kaplice franciszkańskie zbudowano nie tak dawno w miejscu, gdzie stała twierdza rzymska Antonia. Tu prokurator rzymski Piłat wydał wyrok śmierci na Jezusa przez ukrzyżowanie (Mt 27). Nie tak dawno, bo w 1929 r. archeolodzy odkryli w piwnicy sióstr syjońskich, olbrzymi dziedziniec fortecy Antonii o kamiennych płytach, utożsamianym z ewangelicznym litostrotos, pretorium, gabbata. A więc to tu, na tym miejscu, na którym stoimy Piłat wziął Jezusa i kazał Go ubiczować. A żołnierze uplótłszy koronę z cierni, włożyli Mu ją na głowę... Następnie podchodzili do Niego... i wymierzali Mu policzki (J 19). Idziemy dalej, zatrzymując się kolejno przy drugiej (Jezus bierze krzyż na swe) oraz trzeciej stacji (Jezus upada pod krzyżem). Trzecia stacja zasługuje na szczególną uwagę (podobnie jak i czwarta), bo została odrestaurowane niemal z gruzów przez polskich żołnierzy z armii Andersa (podczas II wojny światowej) i przyozdobiona pięknymi płaskorzeźbami. Wykonał je polski rzeźbiarz Tadeusz Zieliński. Obie kaplice należą do katolickich Ormian. Przy piątej stacji mogliśmy wejść do franciszkańskiej małej, ale schludnej kapliczki. Szymon Cyrynejczyk pomaga nieść krzyż Jezusowi. Następna jest szósta (św. Weronika ociera twarz Panu Jesusowi), a po niej siódma stacja: Drugi upadek Jezusa. Jesteśmy wdzięczni ojcom franciszkanom, którzy otworzyli nam kaplicę, przy tej zwykle tak ruchliwej i hałaśliwej ulicy bazarowej. Bowiem zwykle trudno tu o skupienie. Ósma stacja: Płaczące niewiasty, zaznaczona jest jedynie czarnym łacińskim krzyżykiem i greckim napisem: Jesous Christos nika (Jezus Chrystus zwycięża), wydłubanym na ścianie grecko-prawosławnego klasztoru. Dziewiąta stacja: Trzeci upadek Jezusa wyznacza rzymska kolumna, tuż obok patriarchalnego klasztoru koptyjskiego i przy wejściu do klasztoru mnichów etiopskich, abisyńskich. Stacje X do XIV znajdują się już we wnętrzu Bazyliki Grobu Świętego. Przechodzimy do nich poprzez dziedziniec klasztoru bardzo ubogich mnichów etiopskich i ich biednej kaplicy. Wypędzeni z bazyliki Grobu Pańskiego przez silniejszych koptów, zajęli miejsce właśnie tu, na jej dachu, dokładniej, nad kaplicą ormiańska p.w. św. Heleny . Mnisi żyją w bardzo prymitywnych lepiankach. Charakterystyczne, że 24 dnia każdego miesiąca uroczyście i bardzo radośnie obchodzą Boże Narodzenie. A więc stacja dziesiąta znajduje się już w bazylice Grobu Pańskiego, mianowicie na Kalwarii w jej katolickiej części. Jest to stacja Jezus z szat obnażony. Również jedenasta stacja: Jezus przybijany do krzyża, znajduje się w tej części Kalwarii. Dwunasta stacja: Jezus na krzyżu umiera - znajduje się już w prawosławnej części Kalwarii. Trzynasta stacja: Zdjęcie z krzyża. Jezus złożony na łonie swej Matki - wyraża ją mały ołtarz Matki Bożej Bolesnej, znajdujący się na Kalwarii między katolicką i prawosławną częścią Kalwarii. I ostatnia, czternasta stacja, już przy kaplicy Bożego Grobu: Jezus do grobu złożony.

Ks. Alojzy Sitek

ZIEMIA ŚWIĘTA - JEROZOLIMA

Droga Krzyżowa
© o. Piotr Mędrak OFM, Lidia Sikora

 

Komentarze:
Dziękujemy za dodanie komentarza.
Komentarz czeka na akceptację moderatora.
BARDZO ŁADNE OBRAZY:)

X

   21 września
   Bł. Piotr z Avili
   kapłan i męczennik z I Zakonu (ok. 1592-1622)

   Urodził się około 1592 r. w Palornero koło Avili (Hiszpania). Od młodości odznaczał się inteligencją i dobrocią. Wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych w prowincji św. Józefa, gdzie bracia żyli według norm i dyrektyw św. Piotra z Alkantary. Ojciec Piotr oddał się akcjom apostolskim, kierownictwu duchowemu, dziełom miłości oraz duchowej formacji dusz.
   Często zastanawiał się nad słowami Chrystusa: "Idźcie na cały świat głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu. Kto uwierzy i ochrzci się, będzie zbawiony, lecz kto nie uwierzy będzie potępiony". A także nad słowami św. Franciszka: "Teraz, bracia moi, rozejdźcie się po całym świecie i głoście Ewangelię dobra i pokoju". Ojciec Ludwik Sotelo przekonał o. Piotra, aby udał się z nim na misje. W 1617 r. trzydziestu franciszkanów opuściło Hiszpanię i udało się na Filipiny. Dwa lata przebywali tam, oddając się różnym formom apostolstwa wśród filipińskich chrześcijan.
   W 1619 r. z innymi udał się do Japonii. Tam wraz z bratem Wincentym od św. Józefa nauczał, katechizował i utwierdzał bojących się. Dzięki roztropności i przebiegłości udawało mu się uniknąć oddziałów, które ich poszukiwały. Jednak 17 IX 1620 r. zostali wydani przez chrześcijanina apostatę. Piotr został stracony 10 IX 1622 r. na Wzgórzu Męczenników w Nagasaki, śpiewając: Łaudate Dorniriurn omries gentes.
   Błogosławiony papież Pius IX beatyfikował go 7 VII 1867 r.
   Panie, utwierdź w nas nieustraszoną wiarę, dla której bł. Piotr z Avili, kapłan i męczennik, przylgnął do Chrystusa, Twojego Syna i dla Niego przelał krew; spraw za jego wstawiennictwem, aby Twój Kościół stał się sakramentem zbawienia dla wszystkich ludzi. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

zamknij
Wyślij kartkę