Galilea - Tabor - Góra Przemienienia Pańskiego

ZIEMIA ŚWIĘTA - GALILEA
Tabor - Góra Przemienienia Pańskiego

 

   Tabor. Już z daleka widoczna jest jak na dłoni wyniosła, majestatyczna, osobna Góra Przemienienia Pańskiego z klasztorem franciszkańskim na szczycie (562 m n.p.m). Z daleka zdaje się wraz z drugą ważną górą podejmować hymn na cześć Pana Boga: "Tabor i Hermon wykrzykują radośnie na cześć Twego imienia" (Ps 89,13). O niej napisano, że dzięki swemu charakterystycznemu kształtowi, swej malowniczości, swej roślinności i wspaniałej panoramie, jaką stąd można oglądać, jest to jedyna w swoim rodzaju góra na terenie całej Palestyny. U jej stóp rozłożyła się wioska, która była świadkiem cudownego uzdrowienia epileptyka (Mt 17,15). Na samą górę Tabor można się dostać jedynie przy pomocy taksówki (zabiera na raz siedmioro pasażerów), która wije się serpentynami po jej zboczach, można oczywiście także pieszo. Na szczycie piękna, w naszym wieku zbudowana bazylika w stylu romańsko-syryjskim o trzech nawach, podobnych do trzech namiotów, w nawiązaniu do Mt 17,4: Panie... jeśli chcesz uczynią tu trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza.
   Jak tyle innych sanktuariów Ziemi Świętej, także ona została zbudowana na ruinach wcześniejszych. Pięknie jest tutaj i chciałoby się zawołać razem z Piotrem, Jakubem i Janem: Panie, dobrze nam tu być. Bowiem bazylika upamiętnia wydarzenie Przemienienia Pańskiego (Mt 17,1-8).
   Z góry Tabor roztacza się przy dobrej pogodzie wspaniała panorama, szkoda, że dziś mgła przesłania widok. U stóp rozciąga się najżyźnieszja równina Ezdrelonu. Tu już wiosna w całej pełni. Na południe widoczne są góry Samarii, przed którymi wznosi się słynna góra Gilboa, na której Saul poniósł klęskę i śmierć (l Sm 31,1-8) oraz Mały Hermon u którego stóp rozłożyło się małe osiedle muzułmańskie Nain (Naim), znane z cudu wskrzeszenia przez Jezusa zmarłego młodzieńca ubogiej wdowy (Łk 7,11-15). Na zachód roztaczają się pasma gór Karmelu, a przed nimi wzniesienia Dolnej Galilei z Nazaretem. Na północ - Górna Galilea, a w oddali - przy sprzyjającej aurze - moglibyśmy zobaczyć najwyższy szczyt Ziemi Świętej Hermon (zwykle ośnieżony) w Górach Antylibanu, skąd wypływa Jordan. Na wschód mamy dolinę Jordanu, Jezioro Galilejskie, a za nimi Góry Golan (okupowana część Syryjska, gdzie w ramach ONZ pełnią służbę wojskową m.in. także Polacy).

Ks. Alojzy Sitek

ZIEMIA ŚWIĘTA - GALILEA
Tabor - Góra Przemienienia Pańskiego

© o. Piotr Mędrak OFM, Lidia Sikora

 

Komentarze:
Dziękujemy za dodanie komentarza.
Komentarz czeka na akceptację moderatora.
Nie dodano jeszcze komentarza.

X
   22 października
   Bł. Józefina Leroux
   dziewica i męczennica z II Zakonu (1747-1794)

   Józefina urodziła się 23 I 1747 r. w Cambrai (Francja). Została religijnie wychowana przez dobrych i pobożnych rodziców. 10 V 1769 r. wstąpiła do klarysek w Valenciennes. Rok później złożyła profesję zakonną. Natomiast jej siostra Maria Scholastyka wstąpiła do urszulanek w tym samym mieście.
   W klasztorze służyła Bogu w ciszy miłości i wierności. W czasie rewolucji francuskiej w 1791 r. musiała opuścić klasztor i wróciła do domu rodzinnego, a po zajęciu Valenciennes przez Austriaków przeniosła się do sióstr urszulanek. Radość z kontynuowania życia zakonnego trwała krótko. Kiedy miasto znów opanowali francuscy rewolucjoniści, została aresztowana i skazana na śmierć wraz z innymi wyłapanymi urszulankami. Wyznając wiarę w Chrystusa, oddała swoje życie pod gilotyną 23 X 1794 r. W drodze na szafot odmawiała Te Deum i Litanię do Matki Bożej.
   Dnia 13 VI 1920 r. papież Benedykt XV beatyfikował ją wraz z 14 współsiostrami, męczennicami rewolucji francuskiej (10 urszulanek i 4 szarytki), wśród nich była rodzona siostra Józefiny Maria Scholastyka Leroux.
   Boże, Ty co roku dajesz nam radość ze wspomnienia bł. Józef dziewicy i męczennicy, która zostawiła świetlany przykład czystości i męstwa; niech jej zasługi wyjednają nam łaskę wierności Chrystusowi. Który żyje i króluje na wieki wieków. Amen.
zamknij
Wyślij kartkę