Akko - św. Franciszek w Ziemi Świętej

ŚLADAMI ŚWIĘTEGO FRANCISZKA Z ASYŻU
Ziemia Święta - Akko

© o. Jerzy Kraj OFM

   Akko - św. Franciszek w Ziemi Świętej.

   Jednym z sanktuariów w Ziemi Świętej, w którym nie czci się wydarzeń związanych z historią Starego i Nowego Testamentu, ale wydarzenia z życia fundatora Zakonu, jest mały kościół usytuowany tuż przy nabrzeżu portowym w starożytnym mieście Akko. Chociaż patronem miasta jest święty Jan Chrzciciel to jednak kaplica w Akko, którą opiekują się bracia mniejsi, upamiętnia pobyt w Ziemi Świętej samego św. Franciszka. W czasie kapituły Zielonych Świątek 26 maja 1219 roku zostają podjęte przez franciszkanów decyzje o wybraniu się na misje do Niemiec, Francji, Węgier, Hiszpanii i Maroka. 24 czerwca Franciszek wraz z bratem Illuminatem wyruszają statkiem z Ankony do Akko, by później, przekraczając szańce wokół Damietty, udać się na spotkanie z wrogiem interesów bliskowschodnich ówczesnej Europy - sułtanem Melek el-Khamelem. Po upadku Damietty 5 listopada święty wraca do Akko, gdzie czeka na niego brat Eliasz, odpowiedzialny za rozwój misji na terenie Syrii. Pobyt Franciszka w tym mieście przedłużyć się miał do końca okresu letniego następnego roku. Obecność świętego wpłynęła na lokalny Kościół. Istnieją świadectwa o masowym wstępowaniu do Zakonu Franciszkańskiego. Najprawdopodobniej Franciszek odwiedził w tym czasie Miejsca Święte. Piękne świadectwo o dniach dniach jego pobytu w Ziemi Świętej odnajdujemy w listach i spisanej przez bp. Jakuba z Witry "Historii Zachodniej".

   Akko - miasto leżące w Zachodniej Palestynie nad brzegiem Morza Śródziemnego. Usytułowane na cyplu zamykającym od północy Zatokę Hajfy, od której odległe jest o około 16 kilometrów. Wymieniono je po raz pierwszy w tekstach egipskich faraona Tutmozisa III w 2000 roku przed Chr. Mitologia grecka lokalizuje w Akko miejsce, do którego udał się Herkules w poszukiwaniu lekarstwa na swoje rany (lekarstwo po grecku: àkos). Jozue przydzielił je pokoleniu Asera (Joz 19,30). Żydom nie udało się go zdobyć z powodu braku floty (por. Sdz 1,31). Ptolomeusz II zburzył miasto w 302 roku przed Chrystusem. Jego syn odbudował je i ozdobił, zaś wnuk zmienił nazwę na Ptolemaida. W roku 47 po Chrystusie zostaje przyłączone do rzymskiej prowincji Syrii. Rzymianie nazwali je Colonia Claudia Caesarea Ptolomais. Cieszyło się wewnętrzną autonomią. Już od początku dziejów Kościoła w Akko mieszkała niewielka liczba neofitów. Zatrzymał się u nich św. Paweł udając się do Jerozolimy (por. Dz 21,7). W 638 roku miasto zdobywają muzułmanie. Król Jerozolimy Baldwin I odbiera je z ich rąk w roku 1104 przy ogromnej pomocy floty Republiki Genui. Pozostanie w posiadaniu chrześcijańskim do roku 1291. Dwa wieki dominacji krzyżowców w Akko są równocześnie wiekami rozwoju Zakonu franciszkańskiego w tym mieście.
oprac. o. Abraham Sobkowski OFM
Komentarze:
Dziękujemy za dodanie komentarza.
Komentarz czeka na akceptację moderatora.
Nie dodano jeszcze komentarza.

X
   23 lipca
   Bł. Krystyn Gondek
   kapłan i męczennik z I Zakonu (1909-1942)

   Bł. Krystyn czyli Wojciech Stanisław Gondek urodił się 6 IV 1909 r. we wsi Słona w parafii Zakliczyn nad Dunajcem jako syn Jana i Julii z domu Cicha. Związany z franciszkanami z Zakliczyna, po szkole podstawowej podjął dalszą naukę w kolegium serafickim przy klasztorze Braci Mniejszych we Lwowie. Po szóstej klasie wstąpił do zakonu; został przyjęty do prowincji Matki Bożej Anielskiej i otrzymał imię Krystyn. Do nowicjatu w Wieliczce przybył 15 VIII 1928 r. Śluby czasowe złożył 26 VIII 1929 r., a wieczyste - 18 IV 1933 r. w Przemyślu i tam odbył również studia teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym. 21 VI 1936 r. został wyświęcony na kapłana w katedrze przemyskiej przez biskupa Franciszka Bardę. Został skierowany do pracy w Chełmie Lubelskim, a następnie do Włocławka, gdzie pełnił funkcję wikariusza parafialnego przy kościele franciszkanów.
   W czasie masowych aresztowań wśród duchowieństwa, w listopadzie 1939 r., w tym także bł. biskupa Michała Kozala oraz zamknięcia katedry i kościołów parafialnych we Włocławku, franciszkanów pozostawiono na razie w spokoju. W tej sytuacji zorganizowano duszpasterstwo parafialne, powierzając je trzem będącym na wolności franciszkanom; jednym z nich był o. Krystyn Gondek. Jednak 26 VIII 1940 r. wkroczyło do klasztoru gestapo i oznajmiono zakonnikom, że mają się udać do Niemiec na naukę języka, ponieważ Włocławek (Leslau) jest miastem niemieckim i obowiązuje tu język niemiecki. Miał zostać tu tylko przełożony o. Narcyz Turchan. Po przybyciu na gestapo zastali już tam ponad stu kapłanów diecezjalnych zwiezionych z diecezji włocławskiej i częściowo płockiej; wszyscy zostali aresztowani i wywiezieni do obozu przejściowego w Szczeglinie koło Poznania, a trzy dni później dużym transportem, liczącym prawie 500 duchownych, do obozu koncentracyjnego w Sachsenhausen koło Berlina. Stąd 12 XII 1940 r. wszyscy duchowni zostali przetransportowani do Dachau. Ojciec Krystyn otrzymał numer 22779. Wycieńczony dostał się na rewir. Przed pójściem do obozowego szpitala pożegnał się słowami: "Do zobaczenia w niebie!". Według kartoteki obozowej zmarł 23 VII 1942 r.
   Beatyfikował go w grupie 108 polskich męczenników z czasów II wojny światowej dnia 13 VI 1999 r. w Warszawie papież Jan Paweł II.
   Boże bogaty w miłosierdzie, wspominamy dzień zwycięstwa Twojego męczennika Krystyna, kapłana, któremu dałeś nieugiętą stałość w cierpieniach; otocz nas swoją opieką i wybaw od zasadzek nieprzyjaciół. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
zamknij
Wyślij kartkę