1209-2009 :: Jubileusz 800-lecia Zakonu Braci Mniejszych

Logo Jubileuszu 800-lecia Zakonu Braci Mniejszych

   JUBILEUSZ 800-LECIA ZAKONU BRACI MNIEJSZYCH

   Wiosną 1209 roku święty  Franciszek z Asyżu poprosił w Rzymie o zatwierdzenie napisanej przez siebie Reguły. Papież Innocenty III, zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami miał odmówić i wręczyć św. Franciszkowi napomnienie, ale, jak mówią podania, pod wpływem snu z poprzedniej nocy postanowił zatwierdzić Regułę. W śnie tym papież Innocenty widział walące się mury bazyliki św. Jana na Lateranie  oraz  młodzieńca, który w jego oczach urósł do olbrzyma i ocalił Lateran. W św. Franciszku Innocenty rozpoznał młodzieńca ze swego snu i zatwierdził franciszkański sposób życia, polecając braciom mniejszym głoszenie nawrócenia i pokuty.
   Do dzisiaj na pamiatkę tego wydarzenia można ogladać pod Bazyliką św. Jana na Lateranie  piękny monument Biedaczyny z Asyżu, który razem ze swoimi towarzyszami otrzymał Regułę i błogosławieństwo dla siebie i swoich braci.
   Cieszymy się z daru św. Franciszka dla calego Kościoła i z radością obchodzimy Jubileusz 800-lecia  założenia Zakonu Braci Mniejszych i pragniemy się dzielić charyzmatem franciszkańskim we współczesnym świecie.

   /AS/

   REGUŁA ŚW. FRANCISZKA Z ASYŻU

   Święty Franciszek z Asyżu, założyciel Zakonu Braci Mniejszych pod naciskiem swoich braci proszących dla całego Zakonu o ostateczną regułę, która by normowała całe życie braci mniejszych. Franciszek postanawia udać się zimą 1222 r. do pustelni w Fonte Colombo, gdzie podczas modlitwy i postu pisze ostateczny tekst Reguły.
   Reguła nie stanowi dzieła samego Franciszka, ale jest to owoc pracy zespołowej. Biedaczyna pisał z br. Leonem, który był jego sekretarzem i br. Bonizzo, który był biegły w prawie kościelnym.
   Reguła dzieli się na dwanaście rozdziałów, które stanowią program życia i apostolstwa braci mniejszych. Już pierwszy rozdział określa ideę Zakonu: Reguła i życie braci mniejszych polega na zachowywaniu świętej Ewangelii Pana naszego Jezusa Chrystusa przez życie w posłuszeństwie, bez własności i w czystości (2Reg. 1).
   Następne 5 rozdziałów są rozwinięciem pierwszego i ukazują one, że we wspólnocie jesteśmy braćmi, żyjącymi w ubóstwie, utrzymującym się z pracy fizycznej czy umysłowej, a kiedy to nie wystarcza możemy udać się po jałmużnę. Kolejne rozdziały reguły, aż do dwunastego stanowią przepisy dotyczące nakładania pokuty za grzechy, wyboru przełożonego całego zakonu, oraz także kaznodziejstwo i misji między niewiernymi.
   Poprzez sformułowania prawne przebija się przez całą regułę duch franciszkański, który odzwierciedla Ewangelię w taki sposób jak przyjmował i przeżywał św. Franciszek. Reguła w ostatecznej formie została zatwierdzona przez papieża Honoriusz III 29 listopada 1223 r. bullą Solet annuere.
   Reguła napisana przez św. Franciszka z Asyżu nie stanowi tekstu obowiązującego tylko Zakon Braci Mniejszych, ale jest fundamentem dla wszystkich gałęzi życia franciszkańskiego. Do dnia dzisiejszego zachował się oryginał bulli zatwierdzający Regułę wraz z jej tekstem i jest przechowywany jako relikwia w Sacro Convento w Asyżu.

   /AG/

Fonte Colombo
Miejsce gdzie w 1223 r. św. Franciszek ułożył Regułę Zatwierdzoną
© OFM

 

   ZAKON BRACI MNIEJSZYCH W LICZBACH

  Zakon Braci Mniejszych  (Ordo Fratrum Minorum - OFM), liczy obecnie 15 030 braci na całym świecie.
  W tej aktualnej liczbie zakonników, ponad 2 tys. to bracia w trakcie formacji. Poza tym Zakon liczy ponad 10 tys. kapłanów i ponad 2 tys. braci zakonnych. Z Zakonu Braci Mniejszych pochodzi 6 kardynałów i ponad 101 arcybiskupów i biskupów.
   Bracia Mniejsi są obecni w 110 krajach, na pięciu kontynentach: Afryka i Bliski Wschód - 1088 braci, Ameryka Łacińska - 3609, Ameryka Północna - 1616, Azja-Oceania - 1301, Europa - 7416.
   Na cały Zakon składa się 103 prowincji, 7 kustodii autonomicznych, 13 kustodii zależnych, 1 federacja, 19 fundacji.
   Obecnie następcą św. Franciszka z Asyżu, czyli najwyższym przełożonym Zakonu, jest minister generalny o. José Rodriguez Carballo OFM, pochodzący z Prowincji św. Jakuba w Santiago de Compostela w Hiszpanii.
   W Polsce znajduje się pięć prowincji Zakonu Braci Mniejszych: Niepokalanego Poczęcia, Matki Bożej Anielskiej, św. Jadwigi, św. Franciszka z Asyżu oraz Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.

 

   PROWINCJA WNIEBOWZIĘCIA NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY W POLSCE

   Prowincja Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Polsce jest jedną z najliczniejszych Prowincji w Zakonie Braci Mniejszych. Obecnie liczy 298 braci w tym 40 profesów czasowych, 14 nowicjuszy i 7 postulantów.
   Prowincja istnieje już ponad 150 lat i chociaż jej dzieje są bardzo zawiłe; nie brakowało bowiem w historii momentów całkowitego jej upadku, to jednak jej odradzanie się zawsze było znakiem Bożej Opatrzności jak i żywotności charyzmatu franciszkańskiego. Powstała  w 1855 r. w Prusach  i w Wielkim Księstwie Poznańskim Prowincja doznała ze strony zaborcy wielkiego upokorzenia poprzez kasaty i wypędzenie zakonników. Ten trudny okres przeżyło zaledwie sześciu braci. Jednak po pierwszej wojnie światowej, w obliczu nowego ładu politycznego odrodziła się  i rozwinęła na jeszcze większym obszarze niż przedtem i choć kolejna wojna światowa, zmiany granic oraz powojenne lata komunizmu nadal hamowały jej rozwój to jednak pod koniec XX stulecia jawiła się jako jedna z największych prowincji zakonnych na świecie, by dać w końcu życie jeszcze jednej nowej prowincji na ziemiach polskich jak i nowym fundacjom poza jej granicami.
   Pod względem służby Kościołowi Prowincja rozciąga dzisiaj swoją działalność na 19 diecezji w tym 7 na terenie Polski. Są to diecezje: Katowicka, Gliwicka, Bielsko-Żywiecka, Częstochowska, Kaliska, Opolska, Poznańska. Prowincja posiada 38 klasztorów.
   Formacja braci, tak jak w całym Zakonie, rozpoczyna się od postulatu i nowicjatu. Kandydaci do Zakonu jeszcze przedtem mają możność rozeznania swego powołania w naszym centrum młodzieżowo powołaniowym „Trzej Towarzysze", by później odbywać tradycyjne etapy formacji w postulacie, nowicjacie i w domu profesów czasowych. Bracia, zarówno zmierzający do święceń i jak i bracia niekapłani, przygotowują się do swoich posług w czasie kilkuletniej formacji duchowej i intelektualnej. Wielkim wydarzeniem naszej wspólnoty są zawsze śluby zakonne czy święcenia gromadzące wielu braci jak i wiernych.
   Życie Prowincji toczy się wokół tych samych zasad, które wytyczył św. Franciszek,  odczytywanych ciągle na nowo w zmieniającym się świecie. Nasza społeczność pragnie nieustannie odkrywać najgłębsze korzenie swej duchowej tożsamości.  W tym też nurcie od kilku lat funkcjonuje franciszkańska pustelna oparta na Regule świętego Franciszka dla pustelni, otwarta na wszystkich, którzy pragną zaczerpnąć tam z duchowego dziedzictwa Zakonu.
   Święty Franciszek powołał swój Zakon jako wspólnotę braci toteż nasze życie toczy się w mniejszych lub większych społecznościach. W Zakonie naszym wspólnotowy charakter posiada zarówno praca jak modlitwa oraz wypoczynek czyli tzw. zakonna rekreacja. Wspólnota w końcu towarzyszy nam w chwili śmierci.
   Jedną z bardziej charakterystycznych cech Prowincji jest zaangażowanie apostolskie podejmowane na różnych obszarach. Najczęściej podejmowaną posługą przez naszą Prowincję jest duszpasterstwo parafialne. Obecnie powierzono nam około 50 parafii, w tym 14 na terenie Polski. Wielu spośród nas podejmuje pracę w katechezie, w duszpasterstwie szpitalnym, akademickim czy więziennym. Tradycją towarzyszącą nam od dawna jest duszpasterstwo rekolekcyjno misyjne w parafiach na terenie całej Polski. Chętnie w końcu podejmowana jest każda inna posługa o którą zwracają się wierni czy duszpasterze.
   Prowincja chętnie odpowiadając na potrzeby Kościoła i Zakonu od wielu już lat wychodzi naprzeciw potrzebom innych jednostek Zakonu. W związku z tym niektórzy bracia podejmują pracę w innych krajach, zwłaszcza takich jak: Austria, Niemcy, Włochy, Ukraina, Czechy, Białoruś, Rosja, Estonia.
   Szczególnym wyzwaniem jest jednak nasz udział od 1971 r. w misjach pozaeuropejskich: w Boliwii, w Chinach, w Republice Środkowoafrykańskiej, Tanzanii i w Ziemi Świętej.
   Mając zaś na uwadze przyszły rozwój Zakonu na nowych terenach Prowincja założyła dwie Fundacje czyli zalążki nowych prowincji: na Białorusi oraz na Ukrainie w obrębie obrządku bizantyjskiego.
   Niektórzy spośród braci pielęgnują wielowiekową tradycję Zakonu poświęcając się pracy naukowej w różnych ośrodkach akademickich. Głównym ośrodkiem integrującym te wysiłki jest Wyższe Seminarium Duchowne Prowincji w Katowicach Panewnikach, posiadające także bibliotekę, jedną z największych bibliotek kościelnych w Polsce.
   Bracia starają się wszelako nieustannie odkrywać nowe obszary ewangelizacji dotychczas nie uprawiane.

   o. Ezdrasz Biesok OFM
   Minister Prowincjalny

DZIĘKUJEMY

Dziękujemy
za naszego założyciela św. Franciszka z Asyżu
za pierwszych polskich Braci Mniejszych
za rozwój  Zakonu w naszej Ojczyźnie
za obecność Braci w Polsce
za wierność Braci
za wszystkie nasze dzieła apostolskie
za misjonarzy franciszkańskich
za ewangelizację za granicami Polski
za wszystkie siostry Klaryski
za wszystkich  Franciszkanów  świeckich
za dar powołań franciszkańskich

*   *   *

   MODLITWA JUBILEUSZOWA

   Tobie Maryjo, Matko Jezusa i nas wszystkich,
   Oddajemy w opiekę cały Zakon Braci Mniejszych, naśladowców św. Franciszka.
   Przyjmij nas do Twego kochającego serca, abyśmy wytrwali w powołaniu franciszkańskim i mogli zawsze i w coraz większym stopniu "posiąść Ducha Pańskiego i Jego święte działanie".

   Tobie Maryjo, Matko Jezusa i nas wszystkich,
   Zawierzamy wszystkich naszych misjonarzy, by dzięki męczeństwu wielu naszych poprzedników, mogli głosić Dobrą Nowinę całemu światu.

   Tobie Maryjo, Matko Jezusa i nas wszystkich,
   Polecamy wszystkich naszych braci starszych i cierpiących.
   Obejmij ich swoim matczynym uczuciem i wlej w nich odwagę do naśladowania Chrystusa ukrzyżowanego.

   Tobie Maryjo, Matko Jezusa i nas wszystkich,
   Oddajemy pod Twe przemożne wstawiennictwo wszystkich naszych braci, którzy nas poprzedzili w drodze do domu Ojca.
   Jesteśmy im wdzięczni za ich życie franciszkańskie oraz ich wkład w budowanie Królestwa Bożego.

   Tobie Maryjo, Matko Jezusa i nas wszystkich,
   Powierzamy nasze niewierności popełnione w życiu "według świętej Ewangelii" i prosimy o siłę do bycia wiernymi "formie życia" przekazanej nam przez "człowieka nieskończenie małego".

   Tobie Maryjo, Matko Jezusa i nas wszystkich,
   Składamy prośbę o wstawiennictwo i opiekę, gdyż odpowiedzialność bycia Bratem Mniejszym wymaga Twojego matczynego wsparcia.
   Pomóż nam być skromnymi i niosącymi pokój,
   Być zwiastunami sprawiedliwości i miłości,
   Być wiarygodnymi w odczytywaniu znaków czasu,
   Być nowymi i radosnymi,
   Być prawdziwymi świadkami Ewangelii, otwartymi na współczesnego człowieka.
   Amen.

   Tobie Maryjo, Dziewico Niepokalana składamy w darze te róże jako znak naszej miłości i zaufania, które mamy wobec Ciebie. W Twoje ręce powierzamy przyszłość Zakonu Braci Mniejszych.

   /tekst: o. Sergiusz M. Bałdyga OFM/

   MODLITWA ZA ZAKON
   (oparta na Regule i Liście do Zakonu)

   Prosimy Cię, Panie, za nasz Zakon
      • Abyśmy kochali i strzegli dusz naszych i dusz naszych braci.
      • Abyśmy zawsze i wszędzie okazywali się między sobą rodziną, objawiając jedne drugiemu z ufnością nasze potrzeby.
      • Abyśmy wędrowali razem w prawości naszego życia, nie według ciała, lecz według ducha, i wspierali się i poprawiali wzajemnie z pokorą i dyskrecją.
      • Abyśmy wystrzegali się wzburzenia i gniewu z powodu grzechu czy zła jakiegoś brata, lecz wspomagali się duchowo jak najlepiej potrafimy.
      • Abyśmy nie mieli żadnej władzy i nie panowali nad nikim, zwłaszcza nad współbraćmi, i byśmy postępowali tak jak Pan mówił i czynił.
      • Abyśmy źle nie mówili ani nie czynili bratu, lecz przeciwnie, byśmy przez miłość Ducha chętnie sobie wzajemnie służyli i byli posłuszni.
      • Abyśmy nie odstępowali od Bożych przykazań, błądząc z dala od posłuszeństwa, lecz wytrwali w przykazaniach Pana, jak przyrzekliśmy, zachowując świętą Ewangelię i nasz sposób życia.
      • Abyśmy słowami i czynami umieli głosić całemu światu, że nie ma innego wszechmocnego oprócz samego Boga.
      • Abyśmy umieli ewangelizować unikając kłótni i sporów, będąc gotowi służyć wszystkim i przyznając się do wiary chrześcijańskiej, a kiedy będziemy widzieli, że tak się Panu podoba, byśmy umieli głosić otwarcie Jego słowo.
      • Maryjo Niepokalana, Orędowniczko ubogich i Królowo Zakonu Serafickiego, przyczyniaj się za nami u Twego najświętszego Syna, naszego Pana i Mistrza.
   Amen

*   *   *

MODLITWA BRATA MNIEJSZEGO
(z modlitwy Ministra Generalnego do Ukrzyżowanego z San Damiano)

Najwyższy, wszechmocny, dobry Panie,
Stajemy przed Tobą wszyscy, my Braci Mniejsi.
Ci, którzy z radością przeżywają
swoje powołanie franciszkańskie, abyś ich umocnił  na rozpoczętej drodze;
ci, którzy są kuszeni, by oglądać się wstecz, aby odczuwali Twoją bliskość.
Starsi wiekiem, aby nie ustała ich wiara, ich nadzieja i miłość do Ciebie;
Młodzi, aby składali swój umysł, duszę i serce w Tobie,
który jesteś najwyższym pięknem i wystarczającym bogactwem.
Zdrowi, aby nigdy nie zapomnieli, że siła pochodzi od Ciebie;
chorzy, aby w Tobie znajdowali swoją pociechę.
Panie, rozjaśnij drogę naszego Zakonu:
Spraw, byśmy odkrywali piękno naszego powołania
i mogli wyśpiewywać z sercem wolnym i czystym Twoje wielkie czyny.
Panie, pozostań z nami teraz i na zawsze!
Amen

*   *   *

Komentarze:
Dziękujemy za dodanie komentarza.
Komentarz czeka na akceptację moderatora.
Szczęść Boże
Piękny tekst ...
A ja Ojcowie i Bracia życzę Wam, słowami Pisma Świętego: "Niech Was Pan błogosławi i strzeże. Niech Pan rozpromieni oblicze swe nad Wami, niech Was obdarzy swą łaską. Niech zwróci ku Wam oblicze swoje i niech Was obdarzy pokojem..."
A man is known by the company he keeps.

X
   30 marca
   Św. Piotr Regalato
   kapłan z I Zakonu (1390-1456)

   Urodził się w 1390 r. w Valladolid (Hiszpania). Jako młodzieniec wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych, gdzie wyróżniał się pobożnością, umartwieniem, ubóstwem oraz umiłowaniem ciszy i samotności. W 1415 r. przyjął święcenia kapłańskie. Obdarzony został przez Boga różnymi charyzmatami. Zamarł 30 III 1456 r.
   Papież Benedykt XIV dnia 29 VI 1746 r. Piotra Regalato kanonizował.
   Boże, miłośniku pokornych, Ty wybrałeś kapłana św. Piotra Regalata, najmniejszego wśród braci, aby doprowadzić go do szczytów doskonałości serafickiej i ukazać go Twojemu ludowi jako wzór; spraw, abyśmy postępowali za jego przykładem i osiągnęli chwałę wieczną. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
zamknij
Wyślij kartkę