Strona główna

Kronika
27 czerwca 2017 r. - Egzamin licencjacki o. Idziego Soroburskiego OFM
2017-06-27

27 czerwca br. na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Śląskiego o. Idzi Rafał Soroburski OFM zdał egzamin licencjacki z zakresu homiletyki w oparciu o artykuł  naukowy zatytułowany: „Osoba i zadania homilisty według wskazań Verbum Domini i Evangelii Gaudium”. Opiekunem naukowym naszego współbrata był ks. dr hab. prof. UŚ Leszek Szewczyk.

więcej→

Nasze Blogi
Żyć Słowem Bożym Medytacje franciszkańskie Postulat w Kobylinie Nowicjat w Miejskiej Górce
Franciszkańskie Wakacje z Chrystusem 2017
Powołanie Franciszkańskie
Bracia Mniejsi, Franciszkanie - Powołanie bez granic
LE TOUR DE FRANZ - Życie franciszkańskie



X
   19 sierpnia
   Św. Ludwik z Tuluz
   biskup z I Zakonu (1274-1297)

   Ludwik Anjou, chociaż z krwi Francuz, urodził się prawdopodobnie w Nocerze koło Salerno (Włochy) w 1274 r. jako drugi z czternaściorga dzieci. Ojcem jego był Karol II, król Neapolu i Sycylii, stryjem król Francji św. Ludwik IX, tercjarz franciszkański. Jego matka, Maria, siostrzenica św. Elżbiety Węgierskiej, dobrze wychowywała swoje dzieci na chwałę Bożą i radość ludzi.
   Od dzieciństwa urzekała go duchowość franciszkańska. Pod książęcymi szatami ukrywał franciszkański sznur pokuty. W 14 roku życia ofiarował się jako zakładnik wraz z dwoma braćmi Robertem i Rajmundem w zamian za uwolnienie z więzienia swego ojca. W Hiszpanii on i jego bracia byli traktowani dobrze i z szacunkiem. Wiedli niemal życie zakonne kierowani przez najstarszego brata Ludwika. Po siedmiu latach i po wielu pertraktacjach wszyscy trzej zostali uwolnieni. Tymczasem w Ludwiku, następcy tronu, dojrzewało powołanie franciszkańskie. Zrzekł się wszystkich praw na rzecz brata Roberta, a sam udał się na kontemplację i pokutę w okolice Neapolu.
   Jeszcze podczas pobytu w Hiszpanii jako zakładnik studiował teologię u wielkich mistrzów franciszkańskich. W 1296 r mając 22 lata, przyjął święcenia kapłańskie. Wkrótce potem papież św. Celestyn V osobiście konsekrował go na biskupa Tuluzy. Ludzie podziwiali go jako tego, który dla habitu franciszkańskiego zrzekł się tronu i królewskiej korony. Ten 23-letni biskup z królewskiego rodu odwiedzał chorych, spieszył z pomocą więźniom, troszczył się o Żydów. Lecz więzienie i czyny pokuty podkopały jego zdrowie. Mimo tego pragnął być w Rzymie na kanonizacji swego stryja Ludwika IX, która odbyła się 11 VIII 1297 r. Wyniszczony gruźlicą zmarł spokojnie i święcie w nocy z 19 na 20 VIII tegoż roku.
   20 lat później papież Jan XXII kanonizował go 7 IV 1317 r. w obecności jego matki i brata Roberta.
   Życie św. Ludwika z Tuluzy było natchnieniem wielkich malarzy jak Giotto, Simone Martini i Donatello, którzy przedstawiali go ze sznurem franciszkańskim, mitrą biskupią i koroną królewską u stóp. I tak książę, który zrzekł się tronu, aby stać się bratem mniejszym, chyba najmłodszy biskup zaliczony w poczet świętych, zapisał się nie tylko w historii i katalogu świętych, lecz również w literaturze i sztuce.
   Boże, Ty nauczyłeś św. Ludwika, biskupa, cenić bardziej Królestwo niebieskie niż ziemskie oraz obdarzyłeś go nieskalaną czystością i niezwykłą miłością ubogich; spraw, abyśmy naśladowali na ziemi jego cnoty i razem z nim zasłużyli na koronę chwały w niebie. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
zamknij
Wyślij kartkę