Strona główna

Kronika
10-12 października 2014 r. - Franciszkański Dzień Skupienia
2014-10-13

W dniach od 10 do 12 października Roku Pańskiego 2014 odbyły się dni skupienia "Porcjunkula". Tematem przewodnim było hasło: "Wspólnota wezwana do ewangelizacji". W czasie tych dni gościliśmy ponad trzydzieści osób. Gościem specjalnym był misjonarz z Boliwii o. Paschalis Jędrzejas OFM, który w piątkowy wieczór opowiedział nam o swojej pracy misyjnej, a także podzielił się z nami swoimi przeżyciami. 

więcej→
4 października 2014 r. – Śluby wieczyste w Panewnikach
2014-10-04

Podczas uroczystej Eucharystii w Bazylice Panewnickiej, której przewodniczył Minister Prowincjalny o. Antonin Brząkalik OFM, 8 naszych braci kleryków na Jego ręce złożyło swoją profesję wieczystą w Zakonie Braci Mniejszych. Uroczystość odbyła się przy licznym udziale braci z różnych klasztorów i różnych części Europy. Jednym z głównych koncelebransów był nasz współbrat o. Nil – biskup pomocniczy eparchii (diecezji) mukaczewskiej Kościoła Grekokatolickiego na Ukrainie. Eucharystię koncelebrowali również kapłani z rodzinnych parafii neoprofesów.

więcej→
4 października 2014 r. – Uroczystość Świętego Ojca Naszego Franciszka z Asyżu
2014-10-04

Wszystkim Współbraciom, duchowym synom i córkom św. Franciszka całej Rodziny Franciszkańskiej, a także Młodzieży życzymy...

więcej→
22 września 2014 r. - Rozpoczęcie postulatu w Kobylinie
2014-09-23

W klasztorze w Kobylinie 22 września 2014 r. kolejny rocznik rozpoczął formację postulancką w naszej prowincji zakonnej. W uroczystości wzieli udział o. Idzi i o. Euzebiusz, którzy przyjechali razem z nowymi postulantami. Kandydatów serdecznie przywitał o. Walenty - magister postulatu.

więcej→
20-21 września 2014 r. - Dzień skupienia dla kandydatów przed rozpoczęciem postulatu
2014-09-22

W sobotę, 20 września 2014 r. 4 kandydatów do Zakonu Braci Mniejszych naszej Prowincji zakonnej rozpoczęło w Chorzowie, w Centrum Młodzieżowo-Powołaniowym „Trzej Towarzysze”, dzień skupienia przed rozpoczęciem postulatu. Dzień Skupienia poprowadził o. Euzebiusz. Skupienie trwało przez całą niedzielę i było zatytułowane „Wspólnota zakonna drogą do świętości”. 

więcej→

Powołanie franciszkańskie - nowa wersja!
Polecamy
blog e-kartki Medytacje franciszkańskie


X
   21 października
   Bł. Jakub Strzemię (albo Strepa)
   arcybiskup z I Zakonu (1340-1409)

   Urodził się około 1340 r. w diecezji krakowskiej. Nie znamy nazwy miejscowości, wiemy tylko, że rodzina jego mieszkała później we Włodzimierzu na Rusi. Według przekazów wywodził się ze szlacheckiej rodziny Strzemię. O jego młodości źródła nic nam nie mówią. Pewne jest tylko to, że wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych i że był członkiem stowarzyszenia Braci Pielgrzymujących dla Chrystusa na Ziemiach Niewiernych. Owo stowarzyszenie utworzyli franciszkanie i dominikanie dla pracy misyjnej na Rusi i Wołoszczyźnie. Jakub z poświęceniem pracował jako misjonarz na Rusi Czerwonej, Wołyniu, Podolu i Wołoszczyźnie.
   W latach 1385-1388 o. Jakub był gwardianem klasztoru Świętego Krzyża we Lwowie. W aktach ówczesnych zaznaczyła się jego gorliwa działalność nie tylko w sprawach klasztornych, lecz także w interesie całego Kościoła. W przykrym sporze arcybiskupa Bernarda z rajcami Lwowa dążył do ugody, nie chcąc, aby to miasto wskutek cenzur arcybiskupich pozbawione służby Bożej wyludniało się i pustoszało. Z rozporządzenia Stolicy Apostolskiej Jakub był na Rusi inkwizytorem w sprawach wiary. W 1391 r. pełnił urząd franciszkańskiego wikariusza Stowarzyszenia Braci Pielgrzymujących na Rusi i w Mołdawii. Dnia 27 VI tegoż roku papież Bonifacy IX mianował o. Jakuba arcybiskupem Halicza. Za pozwoleniem papieskim konsekracja Jakuba i wręczenie paliusza arcybiskupiego odbyły się w kraju.
   Kiedy o. Jakub obejmował arcybiskupstwo, nie miało ono ani katedry ani odpowiedniego personelu. Nawet granice archidiecezji i zależnych od niej diecezji nie były dokładnie określone. Praca nad ugruntowaniem i rozszerzeniem Kościoła katolickiego, troska o dobro Lwowa i całego kraju - oto wytyczne posługi Jakuba.
   Arcybiskup podczas licznych wizytacji swoich diecezji zachęcał do zakładania nowych parafii i budowania nowych kościołów. Rozpoczął wśród franciszkanów i dominikanów poszukiwania ochotników do pracy misyjnej na terenach mu powierzonych. By zaoszczędzić wydatków i nadmiaru pracy dla osób duchownych, obrał za kurię klasztor Franciszkanów we Lwowie. W ostatnich latach swych rządów dobrał sobie jeszcze do pomocy biskupa sufragana, Zbigniewa z Łapanowa. W 1406 r. zwołał synod prowincjalny do Lwowa, gdzie też chciał przenieść z Halicza stolicę arcybiskupią. Nie zdążył jednak. Zmarł 20 X 1409 roku. Zgodnie z testamentem pochowano go w chórze kościoła Braci Mniejszych we Lwowie.
   Wyróżniał się nabożeństwem do Eucharystii. Właśnie za jego czasów zaczęło rozpowszechniać się nabożeństwo do Najświętszego Sakramentu w postaci uroczystych wystawień w monstrancji i podczas procesji teoforycznych. Aby zachęcić lud do adoracji Najświętszego Sakramentu publicznie wystawionego w monstrancji, nadał odpusty dominikańskiemu kościołowi Bożego Ciała we Lwowie.
   Matkę Bożą obrał za główną Patronkę swojej archidiecezji i miasta Lwowa. Na arcybiskupiej pieczęci również miał wizerunek Matki Bożej - widnieje na niej w szatach pontyfikalnych, klęczący przed Nią. W kościele parafialnym we Lwowie wprowadził codzienne nabożeństwo ku Jej czci. Zatwierdził Ogniwa Bractwa Matki Najświętszej i obdarzył je odpustami.
   Jako duchowy syn św. Franciszka Jakub żył bardzo skromnie i wszystkie dochody przeznaczał na kościoły nowe parafie i na ubogich. Szczególną troską otaczał zwłaszcza szpital we Lwowie, przy którym znajdował się także przytułek dla bezdomnych. W ostatniej woli paramenty biskupie ofiarował na Msze święte za swoją duszę i na jałmużnę dla najuboższych. Mimo że był biskupem, zawsze chodził ubrany w habit zakonny. W zapiskach kapituły lwowskiej po jego śmierci widnieje po chwała kronikarza: "Był to mąż wielkiej cnoty, sławny pobożnością życia prostego, mogący być wzorem i przykładem dla innych, senator uczciwy i pełen dobrej rady, granic kraju gorliwy obrońca".
   Mieszkańcy Lwowa otoczyli Jakuba Strzemię szczególnym kultem. Jego wstawiennictwu przypisywano ocalenie miasta od pożaru w 1527 r. i zwycięstwo nad Tatarami.
   Na prośbę metropolity błogosławionego Józefa Bilczewskicgo święty papież Pius X ogłosił błogosławionego Jakuba współpatronem wraz z Matką Bożą archidiecezji lwowskiej. Błogosławiony jest także wespół ze św. Antonim Padewskim współpatronem krakowskiej prowincji franciszkanów konwentualnych. Po drugiej wojnie światowej przeniesiono jego relikwie w srebrnej trumience, sprawionej jeszcze przez arcybiskupa Bilczewskiego, do katedry tarnowskiej. W 1966 r. przewieziono je do Łubaczowa, gdzie się obecnie znajdują.
   Dnia 11 IX 1790 r. papież Pius VI zatwierdził jego kult i zezwolił obchodzić doroczne jego wspomnienie 1 VI. Ostatnia reforma kalendarza liturgicznego w Polsce (1974) przeniosła je na dzień 21 X.
   Boże, Ty obdarzyłeś błogosławionego Jakuba Strzemię, biskupa, apostolską gorliwością w głoszeniu Ewangelii; spraw, abyśmy za jego wstawiennictwem zawsze składali Tobie świadectwo przez naszą wiarę i czyny. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
zamknij
Wyślij kartkę